TEMO1.jpeg

საუბარი თემურ ჩხეიძესთან

თბილისის საერთაშორისო ფესტივალის ქართული პროგრამის ირგვლივ    გამართული დისკუსიის შემდეგ ერთ–ერთმა უცხოელმა კოლეგამ საქართველოს ფარგლებს გარეთ მოღვაწე ქართველი რეჟისორის პორტრეტის შექმნა შემომთავაზა. ბატონი თემურ ჩხეიძე უყოყმანოდ დავუსახელე, მით უფრო, რომ მასთან ინტერვიუს ჩაწერას ისედაც ვაპირებდი.

represiebi.jpeg

ილო მაჩაბლის დაკითხვის ოქმი

„სანდრო ახმეტელის საქმის უკეთ შესწავლისთვის, გთავაზობთ ახმეტელის დაპატიმრების მერე თეატრის ადმინისტრატორის - ილია მაჩაბლის დაკითხვის ოქმს, რომელიც 1936 წლის 28 დეკემბერს შინსახკომში იქნა შედგენილი“

fd8d2246_akhmeteli_edited.png

სანდრო ახმეტელის რეაბილიტაცია (წერილი 2)

კონსტანტინე გამსახურდიამ პირდაპირ განაცხადა, რომ ახმეტელის სპექტაკლები მოსწონდა, მაგრამ მისი მუშაობის მეთოდებს გარკვეულწილად არ ეთანხმებოდა. დაკითხვაზე მან 1935 წლის 1 მაისი გაიხსენა - თქვენთავის კარგად ცნობილი ფაქტი ვლადიმერ ჯიქიას აივანზე, როდესაც ახმეტელმა ბერიას შეაგინა.

Axmeteli 2_edited.jpg

სანდრო ახმეტელის რეაბილიტაცია

1956 წლის 11 თებერვალს სსრ კავშირის უმაღლესი სასამართლოს სამხედრო კოლეგიამ მოახდინა რუსთაველის თეატრის დიდი რეჟისორის სანდრო ახმეტელისა და მისი მეუღლის თამარ წულუკიძის რეაბილიტაცია. პირველი 1937 წლის 29 ივნისს დახვრიტეს, ხოლო მეორეს გადასახლება და ათი წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს. მათი რეაბილიტაციისათვის მზადება 1955 წლის იანვარიდან დაიწყეს და პირველი, ვინც ამ საქმეზე ჩვენება მისცა, ლეგენდარული აკაკი ხორავა იყო.

116_edited.jpg

კონსტანტინე გამსახურდიას და სადრო ახმეტელის კონფლიქტი (გამსახურდიას დაკითხვის ოქმი)

კითხვა: რა იცით ახმეტელისა და ბერიას ურთიერთობის შესახებ?
პასუხი: როგორი იყო ახმეტელისა და ბერიას ურთიერთობა არ ვიცი. მოწმე ვიყავი, როდესაც ახმეტელმა გაბედა თავხედობა, თუ არ ვცდები, გამოთქვა უწმაწური სიტყვები ბერიასადმი. ეს იყო ზემოთმოხსენიებული შეხვედრისას ინჟინერ ვლადიმერ ჯიქიას ბინაზე. ჯიქია ცხოვრობდა ბერიას ბინის მოპირდაპირე მხარეს ყორღანოვის ქუჩაზე. 

p1050563_edited.jpg

კოტე მარჯანიშვილზე

უსთაველის თეატრიდან მარჯანიშვილის წასვლითა და ახმეტელის დანიშვნით ბევრი მსახიობი იყო უკმაყოფილო, მარჯანიშვილის მიმართ გარკვეული პროტესტი კი ჰქონდათ, მაგრამ მას ყველა პატივს სცემდა. მდგომარეობა უფრო გაამწვავა უშანგი ჩხეიძის, თამარ ჭავჭავაძის, შალვა ღამბაშიძისა და ალექსანდრე ჟორჟოლიანის განცხადებამ განსახკომის მთავარ სამმართველოსადმი, რომ მარჯანიშვილის დაუბრუნებლობის შემთხვევაში, თეატრს დატოვებდნენ. 

axmeteli005.jpeg

მარჯანიშვილისა და ახმეტელის უკანასკნელი დღეები

კოტე მარჯანიშვილი, როდესაც მსახიობები აუმხედრნენ, მოხუცი ხარ და ვეღარ მუშაობო, მხოლოდ 60 წლის იყო, შემოქმედებით მწვერვალზე იდგა და რომ არა უეცარი სიკვდილი, კიდევ არაერთ შედევრს შექმნიდა. გარდაიცვალა 1933 წლის 17 აპრილს ინსულტით, მაშინ, როდესაც მოსკოვის მცირე თეატრში შილერის „დონ კარლოსს“ დგამდა, ხოლო ოპერეტის თეატრში შტრაუსის ოპერეტას - „ღამურა“. კოტე მარჯანიშვილის ცხედარი რამდენიმე დღე მცირე თეატრის სცენაზე ესვენა.

poetebi_16.jpeg

სანდრო ახმეტელისა და ბესო ჟღენტის კონფლიქტი

საქართველოს პოლიტსამმართველოს არქივში დაცულია 1928 წლის 30 ოქტომბრის საინტერესო ინფორმაცია რუსთაველის თეატრის შესახებ. მასში ნათქვამია: ,,ა.წ. 24 ოქტომბერს შედგა პიესიის ,,ანზორ ჩერბიშის” გენერალური რეპეტიცია. რეპეტიციაზე მოიწვიეს რიგი პასუხისმგებელი მუშაკები და საზოგადოებრივი ორგანიზაციების წარმომადგენლები. სტუმართა შორის იყო  ,,ლეფოვეცი” ბესარიონ ჟღენტი.

Machabeli-173.jpeg

აკაკი ვასაძე და სანდრო ახმეტელი

ლეგენდარული რეჟისორის სანდრო ახმეტელის სახელობის თეატრი მსახიობ აკაკი ვასაძის ქუჩაზეა. ბედისწერამ ასე ინება - ამ ორი ხელოვანის სახელები სიცოცხლეშიც ერთმანეთს დაუკავშირა და სიკვდილის შემდეგაც. მათი ისტორია 1923 წელს დაიწყო, როცა დიდმა კოტე მარჯანიშვილმა ახმეტელი რუსთაველის თეატრში მიიწვია.

Axmeteli - Andjaparidze.jpeg

ახმეტელის მსახიობები

სანდრო ახმეტელი 19 ნოემბერს  დააპატიმრეს მოსკოვში. მისი მეუღლე, თამარ წულუკიძე კი ერთი თვის მერე - 1937 წლის 27 იანვარს. თურმე, ელგუჯა ლორთქიფანიძემ უკანასკნელ სიტყვებში სიცოცხლის შენარჩუნება ითხოვა, მის განაჩენშიც ეწერა: არაფერი იცის ტერორისტულ და დივერსიულ საქმიანობაზეო - მაგრამ მაინც არ დაინდეს, დახვრიტეს 29 ივნისს. მასთან ერთად ია ქანთარია, პლატონ კორიშელი, ივანე ლაღიძე და სანდრო ახმეტელი.

axmeteli005.jpeg

1935 წლის 6 ივლისს ლეგენდარული აკაკი ხორავა რუსთაველის თეატრიდან გაუშვეს!

ნახევარი საუკუნის მანძილზე საზოგადოებამ არ იცოდა ამ კონფლიქტის ნამდვილი არსი, ამიტომაც არსებობდა ლეგენდები. პირველი მკვლევარი, რომელმაც სუკ-ის არქივი იხილა და პირადად გაეცნო „ახმეტელის საქმეს“, მე ვიყავი და სიმართლის დადგენაც მხოლოდ ბოლო დროს მოხერხდა, როცა მკვლევარებს ამ არქივის მეცნიერული დამუშავების საშუალება მოგვეცა.

axmeteli005.jpeg

აღშფოთებულმა კოტე მარჯანიშვილმა სანდრო ახმეტელს უთხრა - შეგიძლია, ჩემი გვარი აფიშიდან წაშალოო!

მარჯანიშვილსა და კორპორანტებს შორის მეორე მნიშვნელოვანი უთანხმოება მოხდა 1925-1926 წლების სეზონის დასასრულსაც, როდესაც მარჯანიშვილმა კორპორანტთა გარკვეული ნაწილის (არასაჭირო მსახიობების) გათავისუფლება მოითხოვა. ხელოვნების საქმეთა მთავარი საბჭოს 1926 წლის 17 ივლისის (#666) ბრძანებით, რეორგნიზაციისა და ხარჯების შემცირების მიზნით, შტატები შემცირეს - 25 მსახიობი გაუშვეს,

Demiko_Loladze443.jpeg

შვილმკვდარი მამები

„აკაკი ხორავას, აკაკი ვასაძეს და სანდრო ახმეტელს არა მარტო თეატრი აკავშირებდათ, არამედ, რაღაც მისტიკით, პირად ცხოვრებაშიც ერთი ბედი გაიზიარეს, სამივე მათგანს ვაჟი დაეღუპა. თუმცა, როცა ახმეტელის ვაჟს ტრაგედია შეემთხვა, ის უკვე დახვრეტილი იყო“ - ამბობს ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი გუბაზ მეგრელიძე

DAVIT-SAKVARELIDZEEEE.jpg

წელს შემოქმედებითად ძალიან საინტერესო სეზონი გვექნება. ჩვენი თეატრის დაარსებიდან 135 წლის იუბილესთან დაკავშირებით ვაპირებთ შექსპირის სამი კომედიის დადგმას, რომლებსაც სხვადასხვა რეჟისორები განახორციელებენ. ამ მხრივ სოხუმის თეატრს შესანიშნავი ტრადიციები აქვს. მარტო დოდო ალექსიძის მიერ დადგმული ,,ვენეციელი ვაჭარი” რად ღირს, რომელიც უხდებოდა თეატრის რეპერტუარს და მნიშვნელოვანი კვალიც დატოვა.

244729901.jpg

ბათუმში, წელს უკვე მეშვიდედ, ახალგაზრდული ორგანიზაცია „არტ ვეი“, აჭარის განათლების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს ხელშეწყობით, მონოპიესების საერთაშორისო ფესტივალს ატარებს. დამფუძნებელი და ორგანიზატორია მსახიობი, დრამატურგი და რეჟისორი ოთარ ქათამაძე.  ფესტივალი 2014 წელს დაარსდა და უფრო და უფრო სანახაობრივი და ექსპერიმენტული ხდება.  მისი მიზანია თანამედროვე დრამატურგების, რეჟისორებისა და მსახიობების წარმოჩენა და შემოქმედებითი განვითარების ხელშეწყობა.  ფესტივალის ფარგლებში, ქართველი და უცხოელი დრამატურგები წერენ მონოპიესებს, რომელსაც მათი შერჩეული, ასევე ქართველი და უცხოელი რეჟისორები, საქართველოს სხვადახვა თეატრისა თუ დამოუკიდებელ მსახიობებთან ერთად ბათუმის ალტერნატიულ სივრცეებში წარმოადგენენ.

ოთარ ქათამაძე   ფესტივალის სპეციფიკის, ფორმის, მიზნებისა და პანდემიის პირობებში მიღებული ფორმატის ცვლილებების შესახებ გვესაუბრება.

73341425_418508249064326_205573188085822

პოლინ პიკო (Pauline Picot) ახალგაზრდა ფრანგი ავტორი და ლიონური კომპანიის - L’ÉCROU-ს რეჟისორია; ლიონის უნივერსიტეტის თეატრალური ფაკულტეტის დოქტორანტი. ამავე უნივერსიტეტში უძღვება ლექციების კურსს „სპექტაკლის ხელოვნება“. იგი 22 წლის იყო, როცა გამომცემლობა „კვარტეტმა“ მისი პირველი დრამატული ტექსტი გამოსცა. დღეს უკვე მრავალი კრებულის ავტორი, თეატრისა და პოეზიის ზღვარზე დგას და ხშირად ხვდება მკითხველს, მას სთავაზობს წერის სპონტანურ სახელოსნოებს და მასთან ერთად ახმოვანებს საკუთარ ტექსტებს. პოლინ პიკოს სტილი, რომლის ჟანრობრივად კატეგორიზება რთულია, არყევს და აღელვებს მკითხველს. მისი წერის მანერა, ერთდროულად ფაქიზი და მძაფრი, მოპირკეთებული და ხორკლიანი, ლირიკული და ველური, პირდაპირ სახეში გვეხლება და წარმოსახვისა და ინტერპრეტაციის თავისუფლებით გვავსებს.

Screen%20Shot%202020-04-23%20at%2010.56_

თუ ჩვენ ვსაუბრობთ მსოფლიო თეატრზე, ალბათ უფრო მეტად შეიცვლება და ტექნოლოგიური პროგრესი კიდევ უფრო შეიჭრება თეატრში. ფაქტია, რომ ახლა თეატრი ჩიხში მოექცა და გამოსავალს ეძებს. დარწმუნებული ვარ იპოვის და ახალი, განსხვავებული ეპოქა დაიწყება თეატრში, მაგრამ თუ ჩვენ ვსაუბრობთ ქართულ თეატრზე, დიდი იმედი არ მაქვს, რომ რაიმე შეიცვლება და ფაქტია, რომ ჯერ ქართული თეატრი ვერ ახერხებს რაიმე ახლის შემოთავაზებას. სეზონის ნახევარი ფაქტობრივად ჩაიშალა. დიდი ნაწილი კვლავ ელოდება პანდემიის დასრულებას, რათა ტრადიციულად და კომფორტულად გააგრძელოს მუშაობა იმავე პრინციპებით, როგორც პანდემიამდე მუშაობდა.

1.1.jpg

დიალოგის ტრილოგია თანამედროვე და უახლეს თეატრზე...

„90-იან წლებში შესაძლებელი იყო დაწყებულიყო სრულიად ახალი ტიპის თეატრი, მაგრამ ეს არ მოხდა...“

დათა თავაძემ, როგორც რეჟისორმა, თავისი სპექტაკლებით, იმთავითვე მიიქცია მაყურებლის და პროფესიონალების ყურადღება, როგორც გამორჩეული ხედვის და ხელწერის რეჟისორმა, რომლის ექსპერიმენტები და ცდები, ერთგვარი გზის გაკვალვას გავს მომავლის ქართულ თეატრში. მისი სასცენო თხზულებები ყოველთვის გამოირჩევა მძაფრი მოქალაქეობრივი პოზიციით, სათქმელის გადმოცემის განსხვავებული ფორმით. დათა თავაძემ რეჟისორული კარიერის დასაწყისშივე მოახერხა თანამოაზრეთა გუნდის შემოკრება - ერთფეროვნებაში და კონფორმიზმში ჩაძირული ქართული თეატრის პარალელურად, განსხვავებული, „რეალური თეატრის“ შექმნის იდეის გარშემო.

11046783_1002362159825547_90973559091824

დიალოგის ტრილოგია თანამედროვე და უახლეს თეატრზე...

„მხოლოდ ტექსტით ვერ იქნები საინტერესო, თუ მას არ ახლავს მოქმედება...“

ნიკა საბაშვილი რეჟისურაში სამსახიობო ხელოვნებიდან მოვიდა. შექმნა რამდენიმე თეატრალური სივრცე: „ძველი უბანი“,  „ახალი თეატრი“, „აბრეშუმის თეატრი“. პირველი დიდი წარმატება და გამარჯვებაც „ახალ თეატრში“ დადგმულმა სპექტაკლებმა: „შეშლილის წერილები“ და „ქაღალდის წვიმა“ მოუტანა (ამ უკანასკნელმა თეატრალური პრემია „დურუჯი“ მიიღო). დგამს ყველგან, დედაქალაქშიც და დედაქალაქს მიღმა, დრამატულ და თოჯინურ თეატრებში. თბილისის მოზარდ მაყურებელთა თეატრის ექსპერიმენტულ სცენაზე დადგმული სპექტაკლით „1945“ ნიკა საბაშვილი მეორედ გახდა „დურუჯის“ გამარჯვებული, თუმცა მისი სპექტაკლები არაერთხელ მოხვდა პრესტიჟული თეატრალური პრემიის ნომინანტთა მოკლე ნუსხაში.

1.jpg

დიალოგის ტრილოგია თანამედროვე და უახლეს თეატრზე...

„თეატრი ტექნოლოგიით ვერ ჩანაცვლდება...“

პირველ საუბარს გთავაზობთ ვანო ხუციშვილთან, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებულ პროფესორთან, რომლის სარეჟისორო გამოცდილება მხოლოდ 9 წელს აღემატება. ვანო ხუციშვილი ჯერ ავთანდილ  ვარსიმაშვილთან დაეუფლა რეჟისურის ოსტატობას, ხოლო შემდეგ მაესტრო თემურ ჩხეიძესთან. ყოფილი მსახიობი განსაკუთრებული ყურადღებით მუშაობს მსახიობებთან, რაც აშკარად ჩანს კიდეც მის დადგმებში. ვანო ხუციშვილი, როგორც რეჟისორი, არასდროს პოზირებს ტექნოლოგიური ეფექტებით და არც მის რეჟისორულ გამომგონებლობას ახვევს თავს მაყურებელს. ვანო ხუციშვილი, როგორც სპექტაკლის ავტორი, ყველგან იგრძნობა, ვიდრე ჩანს.

news_1274.jpg

საუბრები რობერტ სტურუას სათეატრო ენაზე

საუბრები რობერტ სტურუას სათეატრო ენაზე
(რობერტ სტურუას სათეატრო ენის ფორმირების საკითხისათვის)
ადამიანზე რაღაც უნდა თქვა ახალი, და ეს, უკვე იწვევს ფორმის თვალსაზრისითაც ახლის შექმნას...

a1534875474.jpg

ყველგან ბოლომდე დავიხარჯე...

რუსთაველის თეატრში მოღვაწე თითქმის ყველა რეჟისორთან მიმუშავია, მქონდა ეს ბედნიერება. მე ყოველთვის აღვნიშნავ ბედისწერის მომენტს, მაგრამ ეს, ალბათ, იმანაც განაპირობა, რომ მაშინ თეატრში იყო ინტენსიური მუშაობა, 6-7 რეჟისორი ერთდროულად დგამდა სპექტაკლს. 

maxresdefault-2.jpg

ინტერვიუ ლევან წულაძესთან

ჭოლა მამაჩემის სახელია, მამაჩემსაც ზედმეტსახელად ჰქონდა, უფრო ზუსტად ძველი გურული სახელია, სკოლაშიც ბიჭები მამის სახელით ვეძახდით ერთმანეთს. მოდაში იყო. მე შემრჩა იმიტომ, რომ მომწონდა და შემრჩა და შემრჩა.

maxresdefault.jpg

ინტერვიუ ჟანრი ლოლაშვილთან

ჟანრი ლოლაშვილთან საუბარი, პრაქტიკულად, ერთი თავნება მონოლოგია ჩემი ძალიან მოკლე ჩართვებით. მონოლოგია ემოციური, გამდიდრებული ალუზიებით, მუსიკის სიყვარულით, ფერმწერის ხედვით. 

news_1274.jpg

ინტერვიუ რობერტ სტურუასთან

ბატონ რობერტთან შეხვედრის წინ რაღაც კითხვების მომზადება გადავწყვიტე, ხუთ წუთში მივხვდი, რომ აზრი არ ჰქონდა: ჯერ ერთი, ბოლო წლების განმავლობაში მისი ინტერვიუების დამსწრე თუ არა, მოვალეობით მკითხველი მაინც ვიყავი. 

9520_160086828770_684948770_2632476_5656

ყველაზე იღბლიანები ვართ, რომ ამ ქვეყანაში გავჩნდით

ნატა მურვანიძე ოჯახის, თეატრის, კინოს,  თეატრისა და კინოს მსახიობის სპეციფიკის, ცხოვრებისდა და თეატრალური სინამდვილის შესახებ გვესაუბრება.  

236851493.jpg

აუცილებელია - მსახიობის, რეჟისორის, თემის, პრობლემის -  თანხვედრა!

ნინო კასრაძეს ქართულ კულტურაში - თეატრში, კინოსა და ტელევიზიაში - განსაკუთრებული ადგილი უკავია. ამისთვის ბევრი პირობა აქვს - გამორჩეული გარეგნობა, ინტელექტი, ნათელი და ცოცხალი გონება, ხელოვნების მიმართ ცნობიერი  დამოკიდებულება, პროფესიული და მოქალაქეობრივი პოზიცია და რაც მთავარია, უსაზღვრო ნიჭიერება.

doi-640x416.png

ინტერვიუ დავით დოიაშვილთან

1994 წლის ზამთრის ერთ სუსხიან დღეს კინომსახიობთა თეატრში ბატონ მიხეილ თუმანიშვილის პატარა სამუშაო ოთახში ვისხედით და ჩემი თარგმანის ჟ. ჟიროდუს „ამფიტრიონ, 38” ტექსტს ვასწორებდით. მოულოდნელად, ბატონი მიშა წამოდგა, უიმე, ბიჭი მელოდებაო და სწრაფად გავიდა. 

simon stone.JPG

"ყოველთვის უკეთესია აკრიტიკო აწმყო, ვიდრე კრიტიკის გარეშე მიიღო ის..."

(Simon Stone, Theater Director, Actor, Writer) ავსტრალიელი მსახიობი, რეჟისორი და მწერალი საიმონ სტოუნი საუბრობს პარიზში, ოდეონში განხორციელებული ჩეხოვის "სამი და" შესახებ. ოდეონის თეატრში სპექტაკლის პრემიერა 2017 წლის ოქტომბერში შედგა.

xaratishvili.jpg

ნინო ხარატიშვილი - გერმანიაში მოღვაწე ქართველი მწერალი, დრამატურგი და რეჟისორი

გერმანიაში მოღვაწე ქართველი მწერალი, დრამატურგი და რეჟისორი ნინო ხარატიშვილი ფართო საზოგადოებამ სამეფო უბნის თეატრში დადგმული სპექტაკლით „ლივ შტაინი“ გაიცნო, სადაც პიესის ავტორად და დამდგმელადაც თავად მოგვევლინა. 

Grzegorz-Bral-001.jpg

გრჟეგორჟ ბრალის სიმრერები და პორტრეტები

პირველად 2 წლის წინ ვნახეთ. ვნახეთ და მოვუსმინეთ. და მივიღეთ ერთ-ერთი ძლიერი და ემოციურად დაუვიწყარი შთაბეჭდილება, რომელიც თეატრის, რეჟისორის, მსახიობების შესაძლებლობების გამოყენების ახალ და მოულოდნელად სფეროებს გაცნობს. რომელიც გიჩვენებს, თურმე კიდევ რა შეუძლია თეატრს და როგორ იყენებს ამ საშუალებებს.

IMG_9414.JPG

«ქართული თეატრი სტატისტიკაში»

ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტისთანამედროვე ქართული თეატრისკვლევის ცენტრმა საქართველოშიმოქმედი 48 სახელმწიფო და კერძოთეატრის მონაცემებზე დაყრდნობით,კვლევის შედეგები წარმოადგინა.

8a877ce77b912775f343899a6c5820f3.jpeg

როდესაც ყველაფერი ინგრევა, შენ ისეთ კუნძულს ირჩევ, სადაც რაღაც შეიძლება აშენდეს

თამარ ლორთქიფანიძე - პროფესიით პიანისტი. თბილისის ნიჭიერთა ათწლედის ოქროს მედლით დამთავრების შემდეგ, სწავლა განაგრძო მოსკოვის კონსერვატორიაში. 90-იან წლებში, საყვარელი პროფესიის მიტოვება მოუწია და მენეჯერი გახდა. ნიჭიერი ადამიანი, ყველაფერს დიდი სიყვარულით და ენთუზიაზმით აკეთებს. ამას მოწმობს მისი სამუშაო გამოცდილება და ის პროექტები, რომლებიც მან წლების განმავლობაში წარმატებით განახორციელა. 

5db06653-7d63-470d-9dbc-437f36af4555_380

თეატრის განვითარებას რეალური ხელშეწყობა სჭირდება

თამარ ლორთქიფანიძე - პროფესიით პიანისტი. თბილისის ნიჭიერთა ათწლედის ოქროს მედლით დამთავრების შემდეგ, სწავლა განაგრძო მოსკოვის კონსერვატორიაში. 90-იან წლებში, საყვარელი პროფესიის მიტოვება მოუწია და მენეჯერი გახდა. ნიჭიერი ადამიანი, ყველაფერს დიდი სიყვარულით და ენთუზიაზმით აკეთებს. ამას მოწმობს მისი სამუშაო გამოცდილება და ის პროექტები, რომლებიც მან წლების განმავლობაში წარმატებით განახორციელა. 

1393513_620711988018590_7605984414986829

არა, არასდროს მინანია, რომ გავხდი თეატრმცოდნე

სხვათაშორის, ჩემი პროფესიის არჩევა, რომლითაც უფრო მიცნობს ფართო საზოგადოება სრულიად დაუგეგმავად მოხდა. ბავშვობიდან მიყვარდა თეატრი და მთელი ბავშვობა „თეატრობანას“ ვთამაშობდი სადარბაზოდან დაწყებული სკოლით დამთავრებული. საშუალო სკოლა რომ დავამთავრე, მშობლებს არ სურდათ ჩემი მომავალი საქმიანობა თეატრს დაკავშირებოდა, სწორედ იმიტომ, რომ ამ პროფესიაში ანაზღაურება ყოველთვის მცირეა. 

Patrice-pavis.jpg

ინტერვიუ მსოფლიოში ცნობილ ფრანგ თეატრის მკვლევართან და თეატრალური სემიოლოგიის სპეციალისტ - პატრის პავისთან

სემიოტიკა მნიშვნელოვანი 60-იან წლებში გახდა, ვგულისხმობ არა თეატრალურ სემიოტიკას, არამედ სხვა დარგებს, როგორებიც არის: ლიტერატურა, მხატვრობა. თეატრში სემიოტიკა 70-იანი წლების დასაწყისში ჩნდება, თუმცა არა როგორც ახალი დისციპლინა, არამედ როგორც ახალი მიდგომა, რომელიც ხშირ შემთხვევაში გამოწვევა იყო თეატრის კრიტიკოსებისა თუ თეორეტიკოსებისთვის და დროსთან ერთად უფრო და უფრო მნიშვნელოვანი ხდებოდა.

ქალის ხმა საქართველოდან ანუ გროტესკიდან გლამურამდე

11649194_10206103239733714_609229899_o.j

პრაღის კვადრიენალე სცენოგრაფიის სამყაროში მსოფლიოს ყველაზე მასშტაბური ფესტივალია, რომელსაც თავისი სიდიდითა და მნიშვნელობით ოლიმპიადასაც კი ადარებენ. ქართველმა არტისტებმა წელს უკვე მეორედ მიიღეს მონაწილეობა ამ მეტად მნიშვნელოვან საერთაშორისო ფორუმში.